Rouwverwerking, mijn verhaal.


Ben je op zoek naar een coach en zie je door de bomen het bos niet meer zien. Tja wie kies je om een traject in te gaan en waarom?

Herkenbaar?!

Ooit was ik ook op zoek. Ik zat volop in het rouwproces. Mijn broer overleed 21 jaar geleden. Zelfmoord. Daar sta je dan, vol met vragen en ongeloof. Dit kan niet waar zijn.

De eerste dagen word je geleefd. Ik dacht zelf nog dit is een boze droom, dit kan niet waar zijn. Hij komt straks thuis en zegt geintje. Ik dacht echt nog dat hij elk moment binnen kon wandelen. Dat het maar een stunt was waar we later dan toch nog om konden lachen.  Maar helaas...

De begrafenis moest geregeld worden. De vragen; welke kist, welke bloemen en wat moet hij aan... Ik had echt geen idee! Nog nooit over nagedacht. 

Tot aan het moment dat "het lichaam" wordt vrijgegeven door de politie. Mijn broer naar het rouwcentrum ging en opgebaard werd. Was het voor mij nog heel onwerkelijk. Het lijkt wel een film maar dan echt een hele slechte. Tot op dat moment had ik nog steeds het gevoel van ongeloof. 

In het rouwcentrum nog specifieker de rouwkamer stond aan het einde van deze kamer "de kist". Ik was verstijfd en ik kon ik mijzelf er niet toe zetten om daarnaartoe te lopen. Bang voor de keiharde waarheid! Het kleine beetje hoop dat ik had dat hij nog thuis kon komen, verdween bij elke stap die ik toen ging zetten.

Samen met een goede vriend van mijn ouders, die ik daarvoor nog steeds erg dankbaar ben. Liepen we  in mijn  tempo naar de kist. Ik heb geen idee hoelang het geduurd heeft. Voor mijn gevoel was de kamer enorm en heb ik er uren over gedaan om bij de kist te komen.

Uiteindelijk stond ik daar, naast de kist. Daar lag hij dan, mijn kleine broertje. De keiharde waarheid was als een klap midden in mijn gezicht. Hij was er echt niet meer. Tegelijkertijd was daar de vraag;  Waarom...

Daar heb ik lang mee geworsteld.

Na de begrafenis gaat de rouwverwerking verder. Tenminste voor mijn gevoel voor iedereen behalve voor mij. Ik had de taak op mij genomen om voor iedereen een luisterend oor te zijn  en een schouder om op uit te huilen.

Ondertussen vergat ik mijzelf. Ik bleef hangen, liep vast en tegelijkertijd stond mijn wereld stil terwijl de rest doorging. Ik dacht het wel alleen te kunnen maar hulp was zeker welkom. Dus zocht ik profesionele hulp.

In mijn rouwverwerking miste ik iets concreets, iets om echt mee aan de slag te gaan. Om actief te werken aan mijn rouwverwerking.

Om die reden ben ik opleidingen gaan volgen en wat ik zelf heb gemist toe te passen in het coaching traject om mensen echt verder te helpen.

Kortom ben jij op zoek naar een coach die je echt verder helpt, waarmee je op een goede manier mee aan de slag kunt gaan om jouw rouwverwerking succesvol te laten zijn. Aarzel dan niet en maak een afspraak voor een intakegesprek. Het intakegesprek is altijd vrijblijvend en gratis. Zodat jij de juiste keus kan maken.

Rouwverwerking verlies overlijden zelfmoord verdriet

Terug naar overzicht